|
|
|
dánn
'dann'
mhd.
dan
'dann,
denn, außer, als'
Konjunktion:
zeitlich: 'danach'
-
zu was all man Fallobst verbraucht: … Der aa sagt mir
bloddsche's un dann werds gestaucht. "zu was man alles Fallobst
verbraucht: Der eine sagt wir platschen's und dann wird es gestaucht (hart
aufgestoßen)
DH
2,94
dánn und wánn 'mitunter'
-
Erlaub mer nore dann un wann Mei Gläsche Wei zu petze. "Erlaube mir
nur dann und wann mein Gläschen Wein zu pfetzen (trinken)."
BongGel
73
erklärend: 'denn'
-
Dann
beim Schaffe eß 'r fix - Awwer, ach, 'r plaurert nix . "Denn beim Schaffen ist er fix (schnell), aber ach, er plaudert nichts" (er
ist wortkarg). (Text)
-
Dann, ach, im Krug des Wasser drei, dat schuld an diesem Unglück sei.
"Denn ach, im Krug das Wasser darin, tat schuld an diesem Unglück sein."
(merkwürdige Konstruktion im Vers).
St 319
-
vón
wɛġġə dánnˬdɐwɛġġə "von wegen denn dawegen (Warum? Deshalb!,
abweisende Auskunft)"
HT
vergleichend: 'als'
-
mhd. 1338
auch so sall eyn gemeyner hirte nit ferrer faren ... in den walt, dann er mit synem stabe gewerffen mag
"Auch soll der
Gemeindehirte nicht tiefer in den Wald gehen, als
er mit seinem Stab werfen kann"
Dreieich
13
Fragepartikel:
-
Wás hȧd ɛʳ dánn
gəsaḡd? = Kurzform
Wás hȧððˬɛʳ’nn gəsaḡd?
"Was hat er denn gesagt?"
HT
-
Wō gēštʊ’nn hìn?
"Wo gehst du denn hin?"
HT
-
Wás glāubštʊ’nn du?
= Wás glāubštʊ dánn? "Was glaubst denn du? = Was glaubst den
denn?"
HT
|
|
Sie benötigen die Schriftart
Times New Roman 5.01
Quellen
Zeichen |